Expertgroep Klokkenluiders & Hans Smedema Affaire!

FacebookTwitterGoogle+Share

Expertgroep Klokkenluiders & Hans Smedema Affaire!

censorship
censorship

Conclusies Expertgroep Klokkenluiders blijken exact te kloppen met de gruwelijke ervaringen die Hans Smedema nu 14 jaar heeft moeten doorstaan, en nog steeds doorstaat.

Overigens een huiveringwekkende zaak die al in 1972 is begonnen met gruwelijke misstanden bij politie/OM en Justitie zelf. In 1972 waarschuwde ik al politie voor gijzeling van mijn weerloze vriendin, maar ze lieten ons gewoon gedrogeerd liggen! Honderden verkrachtingen sinds dien, maar mijn weerloze vriendin later vrouw mocht gewetenloos gewoon misbruikt en verkracht worden met haar ernstige dissociatie. Wat voor ons beiden, met onze verdringing/dissociatie, opzettelijk verborgen gehouden werd.

Website Expert Groep Klokkenluiders en Zwartboek Expert Groep Klokkenluiders(pdf)

Onderstaande is slechts een eigen conclusie, mening en samenvatting met als doel een vergelijking met mijn eigen huiveringwekkende casus die ons leven totaal heeft verwoest.

Hier mijn brief en verzoek om hulp aan deze organisatie:

Expertgroep  Klokkenluiders
t.a.v. Voorzitter G. de Wit
p/a Postbus 400 4100 AK CULEMBORG

Betreft: Hans Smedema Doofpot Affaire 27 maart 1948  – BSN 0784.30.410 Asylum USA case: A087-402-454

Drachten, 30 juni 2014

Geachte heer de Wit,

Via internet las ik over uw expertgroep Klokkenluiders. Een prima initiatief wat zwaar gesubsidieerd zou moeten worden! Er zijn naar mijn eigen ervaring geen instanties of organisaties die degelijk en integer klokkenluiders van misstanden daadwerkelijk kunnen of willen bijstaan.

En ik kan het weten, want ik zoek al sinds maart 2000 vergeefs om hulp bij wat naar mijn niet zo bescheiden mening wel eens het ‘misdrijf van de eeuw’ kan zijn. Of ‘Dutch Queengate’. Het hoort denk ik later thuis in het rijtje Multatuli, Anne Frank, Dreyfus, Fred Spijkers en Willem Oltmans.

Naar mijn mening zou er een organisatie zoals CTIVD moeten komen, dus met een rechter als leider met onbeperkte bevoegdheden, en ruime beschikking over belastinggeld. Door in een vroeg stadium al direct de kat de bel aan te binden, kunnen vele honderden miljoenen bespaard worden!

Mijn helaas ongelofelijke zaak alleen al schat ik sinds aanvang in 1972 op een 20 miljoen euro. En volstrekt onnodig!

Mijn interesse is dan ook tweeërlei, namelijk hoe kan uw organisatie meer doen, en mijn eigen casus die ondanks inmiddels erg veel bewijzen, nog steeds wordt doodgezwegen. Wellicht zou daarom een gesprek daarover zinvol zijn.

Casus Hans Smedema Doofpot Affaire

In mijn zaak zou ik na 14 jaar vergeefs om hulp zoekend, natuurlijk ook graag eens van gedachten wisselen. Ik geef hieronder dan ook alleen summier het grootste probleem aan. De rest is zeer complex, langdurig want beslaat bijna mijn gehele leven, en niet van belang bij de oplossing.

Over mijn zaak heb ik al veel geschreven op mijn blog en vele andere ook in het Engels. Er zijn inmiddels ook boeken digitaal wereldwijd beschikbaar waar ik chronologisch alles in beschrijf. Ook al vertaald in het Engels en via vrijwel alle betere Ebook retailers. Drie delen gepubliceerd, maar laatste deel vier wacht nog op de ontknoping. Blog  https://nl.hanssmedema.info

Problemen

  1. Grootste probleem is het feit dat het totale verhaal zo ongelofelijk is, en dat feit wordt door betrokkenen dan ook perfect uitgebuit, net als bij Fred Spijkers, Willem Oltmans en anderen. Laat iedereen denken dat ik gek ben en men loopt verder geen gevaar van uitkomen. Hier nog het vervalsen en manipuleren van bewijzen sinds 1972, waarbij heel sluw de uitvoering bij Ministerie van Justitie zelf ligt!
  2. Heel sluw heeft familie er rond 1975 via het Koninklijk huis en een bij velen onbekende mogelijkheid een officiële doofpot op medische gronden van kunnen maken. Daarmee werd het staatsveiligheid en dus staatsgeheim.
  3. Koninklijk huis mag nooit negatief in de publiciteit komen en bovendien zijn alle politici en ministers, naast alle ambtenaren en hier zelfs rechters, blijkbaar verplicht om mij tegen te werken! Dat maakt het nog veel moeilijker om op te lossen dan vele andere zaken. Wellicht zelfs uniek.
  4. Wellicht meest cruciale probleem bij de geloofwaardigheid is dat het hier ook nog eens gaat om verkrachtingen en zware mishandelingen van mijn vriendin, later vrouw en deels van mij zelf door o.a. heimelijk onvruchtbaar maken. Dat had al in 1972 ernstige verdringing van alles tot gevolg, en bij mijn vrouw zelfs een extra emotionele persoonlijkheid. Dissociatie en DIS. Pas in maart 2000 kreeg ik langzaam mijn geheugen terug over deze zaak en kon beginnen met het achterhalen van wat er gebeurd was. Dus hervonden herinneringen, wat nog steeds zeer omstreden is. Hier dus 28 jaar verdringing en amnesie, maar gelukkig met voldoende bewijs.
  5. Na degelijk onderzoek tijdens mijn eerste politiek asiel aanvraag in Miami Florida in 2009, werd tijdens mijn 28 weken in detentie vastgesteld dat mijn verhaal geloofwaardig was en op belangrijke onderdelen controleerbaar, maar helaas onvoldoende bewijs voor betrokkenheid overheid. Dus deportatie terug naar Nederland.
  6. In Nederland is niemand gevonden die zich in deze zaak wou verdiepen. Op internet wordt ik overal direct uitgelachen door mensen met zeer beperkte kennis van zaken. Maar dat het wel degelijk mogelijk is allemaal, wordt door de echte deskundigen zoals UMCG bevestigd.
  7. Rechterlijke macht staat buitenspel in deze zaak, net als politie die niet mag onderzoeken! Dat maakt mij binnen Nederland kansloos!
  8. Inmiddels moet ik, doordat geen verdediging wordt toegestaan tijdens smaadzaken(zelfs niet met mr. A. (Bram) Moszkowicz als advocaat), een boete betalen aan de verkrachters van mijn vrouw waarvan één de vader zoon, wat hij ontkent in valse aangifte! Dus doodsimpel vast te stelen, maar dat is niet toegestaan! Herziening vonnis is ook onmogelijk doordat politie en OM weigeren om onderzoek te doen! Doofpot.
  9. Het doen van aangifte is mij ook niet toegestaan om dezelfde redenen!

Ik zou nog kunnen doorgaan maar dit zijn de kernproblemen, die volgens mij niet binnen Nederland zijn op te lossen zonder dat door journalisten en publiciteit de politici en Ministerraad onder druk worden gezet om te stoppen! Speciale Koninklijke regeling uit 1975 of zo, moet vernietigd worden en alle files geopenbaard!

Zojuist een Engelse Post gemaakt met vrijwel alle betrokkenen genoemd en met korte uitleg waarom betrokken:

http://en.hanssmedema.info/royal-criminal-organization-against-victim-hans-smedema/

Ook een situatie overzicht per mei: https://nl.hanssmedema.info/situatie-rapport-mei-2014/

Mocht uw organisatie geïnteresseerd zijn in deze zaak, dan hoor ik dat graag van u.

Hoogachtend,

ing. Hans Smedema

(Nog geen reactie, maar vakantietijd. Overigens onwaarschijnlijk dat men hulp zal verlenen gezien de weigeringen van heel Nederland sinds 2000. Eerdere poging om contact met Harry Timmermans te zoeken kwam geen reactie op. Gaat vermoedelijk zelfs hun bevattingsvermogen te boven)

Conclusie over het zwartboek

De ervaringen van diverse klokkenluiders, dus melders van ernstige misstanden, zijn vergelijkbaar voor wat betreft de diverse gruwelijke fases die men allemaal doorloopt! Hieronder worden die samengevat en vergeleken met de tot nu toe doodgezwegen Hans Smedema Affaire. Uit de ervaringen blijkt dat er binnen Nederland geen effectief rechtssysteem bestaat dat strafbare handelingen door organisaties en ambtenaren binnen de overheid, ook daadwerkelijk kan en wil aanpakken! De werkelijkheid wordt aangepast en zo nodig zodanig gemanipuleerd, dat men zelf vrijuit gaat en de misstanden niet publiekelijk bekend worden. Een laffe en kwaadaardige opstelling, want men staat dan onverschillig tegenover onrecht! Strafbare feiten!

Tot op de dag van heden en vrijwel zeker nog tientallen jaren in de toekomst, worden ambtenaren en organisaties binnen de overheid beschermd tegen vervolging en bestraffing van strafbare handelingen. Dus ongelijke en discriminerende behandeling ten opzichte van (juist daardoor) de normale weerloze burger. Sterker nog de overheid faciliteert het vervolgen van die weerloze bedrogen burger, die geen gelijk kreeg juist door de strafbare handelingen van ambtenaren en overheidsorganisaties! De landsadvocaat faciliteert ook de misstanden, en pleegt strafbare handelingen en obstructie van recht! Puur machtsmisbruik en misbruik van belastinggelden om juist de weerloze belastingbetaler het hem toekomende recht te ontnemen!

Hij kan dat ongestraft doen omdat hij weet dat hij daarvoor nooit vervolgd zal worden! Er moet dus een onafhankelijke organisatie worden opgericht, naar voorbeeld CTIVD Den Haag, met een rechter en onbeperkte bevoegdheden, en als stok achter de deur een uitvoerend rechtssysteem buiten Nederland, dus EU niveau.

Expertgroep-headerHerkenbare fasen klokkenluider melders

Fase 1 – Ontdekking misstand

Een strategie is ook dat aan de melder een onrealistisch hoge bewijslast wordt opgelegd. Alles wat niet direct voldoet aan de hoogste bewijsdrempel van ‘boven iedere redelijke twijfel verheven’ wordt afgedaan als smadelijk gedrag. Een redelijk eventueel met stukken onderbouwde verdenking, in het algemeen voldoende om strafrechtelijk aangifte te doen van een misdrijf, keert zich dan als een boemerang tegen de melder.

In deze fase worden de rollen omgedraaid: de melder wordt verdacht gemaakt en degene waarvan vermoed wordt dat hij/ zij de pleger is van verwijtbaar gedrag, of (eind)verantwoordelijk is voor de misstand, gaat vrijuit en is in staat het uitsluiting- en verdachtmakingspel tegen de melder met vele medestanders uit te spelen.

Dit is exact zo gebeurd in mijn casus! Ik moet bewijzen wat bij Justitie al lang bekend is maar verborgen wordt gehouden voor mij en mijn vrouw! Totaal 250.000 euro kosten sinds 2000. Verlies aan inkomen 100.000 per jaar, dus nu een miljoen euro! En het huilen en onderling vechten over welles nietes! Terwijl heel Nederland laf toekijkt en mij als gek neerzet!

Fase 2 – Vermeende onderzoek misstand

Van zeer ernstige aard zijn onze constateringen in geval van zowel intern als extern onderzoek door of binnen overheidsinstanties. Meer in het bijzonder in zaken waarbij overheidsorganisaties zelf betrokken zijn bij de misstand; in hun hoedanigheid als toezichthouder/ handhaver, of als overheidsorgaan welk in casu bij relevante besluitvorming betrokken is.

Of juist indien (bewust) nagelaten is op te treden of verantwoordelijkheid te nemen en de feiten vervolgens worden verzwegen. Het proces bestaat dan, bij of na het intern onderzoek in eerste instantie immer uit hardnekkige ontkenning. Indien ontkenning niet langer meer valt vol te houden, volgt verkleining van de werkelijkheid en verdraaiing van de feiten. De realiteit wordt anders weergegeven of selectief gepresenteerd. Een niet waarheidsgetrouwe voorstelling van zaken is daarbij eerder regel dan uitzondering. Meerdere malen is vastgesteld dat daarbij door overheidsorganen feitelijk bedrog wordt gepleegd.

Dit is exact zo gebeurd in mijn casus! Ontkennen en als ongeloofwaardig neerzetten! Politie werd verboden om onderzoek te doen! Er is dus nooit een echt onderzoek geweest! Heimelijk wordt vermoedelijk in Zwolle door rechters met familie over en voor ons beslist! Mijn vrouw wordt daarbij zogenaamd beschermd tegen mij? Omdat ik de waarheid boven tafel wil hebben om eindelijk rust en nog eigen kinderen te krijgen? Mijn vrouw valselijk voorhouden dat haar man gek is! Huiveringwekkend en sinds 2000! Ik had al eigen kinderen kunnen hebben van 14 jaar oud!

Fase 3 – Ontbreken waarheidsvinding

Met vorenomschreven werkwijze bij het feitenonderzoek worden (interne) rapportages opgesteld en worden dossiers voor externe doeleinden opgebouwd. Opvallend is dat de ‘interne professionals’ (zie 5.1) en beleids-medewerkers een dubieuze hoofdrol vervullen in haar facilitering van het topmanagement of de ambtelijke staf bij het intern onderzoek.

Een soortgelijk verwijt treft overheidsorganisaties met toezichthoudende- en opsporingsbevoegdheid in geval van extern onderzoek. Voor het totale proces geldt de verwijtbare facilitaire en begeleidende rol van de landsadvocaat. Met een integere professionele werkwijze en met objectieve waarheidsvinding heeft dit proces weinig van doen, laat staan met het dienen van de rechtsstaat (voorbeeldfunctie).

Onnodig om te vermelden wat na langdurige, soms gecompliceerde bezwaar- en beroepschriftprocedures, de uiteindelijke resultaten bij de bestuursrechter, de kantonrechter, de tuchtrechter of de strafrechter behelzen en wat dit voor melders in financiële en emotionele zin betekent. Zelden wordt aan het gedrag van degene die als veroorzaker van de misstand kan worden aangewezen een sanctie gekoppeld. Nagenoeg nimmer is er sprake van gevolgen voor hen die verwijtbaar betrokken zijn, of daarbij hebben gefaciliteerd.

Dit geldt ook ten aanzien van diegenen die binnen de hiërarchie als (eind)-verantwoordelijk moeten worden gehouden. Verantwoordelijken worden met goudgerande regelingen afgekocht, (weg)gepromoveerd, of kunnen zonder enig probleem verder (dis)functioneren in leidinggevende functies of op ‘sleutelposities’. In menig geval bevat een getroffen regeling met een veroorzaker of gedoger van een misstand ook een stringente en gesanctioneerde geheimhoudingsclausule.

In mijn geval moet ieder onderzoek zelfs zijn verboden volgens meerdere ambtenaren! Sluw wordt alles wat ik schriftelijk en mondeling stel, genegeerd en middels heimelijke rechtszittingen in Zwolle(?) geregeld door derden! Heimelijke tbs sinds 1972 voor mij? 

Fase 4 – Psychische problemen melder

Vaak is de aanleiding om de melder ook formeel aan te pakken het feit dat deze geen gelijk heeft gekregen. Niet door de resultaten van het intern- en extern onderzoek; niet bij de diverse interne bezwaarschriftcommissies of de ‘afdeling integriteit’, maar ook niet bij de rechter in eventueel tussenliggende procedures (in kort geding e.d)

Hij/zij is nu aangeschoten wild en wordt in de eigen positie en omgeving ernstig bedreigd. Door verdere isolatie en kwaadsprekerij door zowel chefs en collega’s. Alsmede door benadeling in functie door onder meer demotie, of bij gelegenheid van reorganisatie. Meestal leidt deze fase tot psychische en fysieke klachten.

Alleen sterke melders met veel moed blijven overeind. Anderen gaan disfunctioneren of melden zich uiteindelijk ziek. Voor het geval de melder zich niet meer beter meldt, wordt een ontslagprocedure op basis van ongeschiktheid in werking gesteld.

De melder wordt intussen eveneens beschuldigd van onprofessioneel gedrag, dwarsliggerij, deloyaliteit jegens het management en de onderneming en het veroorzaken van een verstoorde arbeidsverhouding. Een tweede ontslaggrond dient zich aldus aan en daarmee tevens de feitelijke onmogelijkheid om nog een nieuwe werkkring te vinden.

De verkrachters en vader kind en vrucht, werd toegestaan om mij aan te klagen, terwijl ik hun niet mocht aanklagen. inmiddels moet ik 6800 euro betalen aan nota bene de jarenlange verkrachters van mijn vrouw! Mijn argeloze vrouw die bedrogen aanneemt dat ik gek ben geworden, moet nota bene onwetend meebetalen aan die boete voor haar eigen verkrachters!

Sinds 2004 ben ik arbeidsongeschikt geworden met PTSS enkel omdat de waarheid voor ons verborgen werd gehouden! Leven van uitkering Amersfoortse die 100.000 euro lager is dan normale bruto inkomen. Verdring nog steeds cruciale zaken en ben niet in staat tot een normale relatie met een vrouw(als spermadonor) om alsnog eigen kinderen en zo een erfgenaam te krijgen! Ik loop problemen uit de weg en kan dus nooit alleen zonder hulp dit oplossen! En Amerika weigerde na asiel aanvraag in 2009 en 2013/14 al tweemaal iedere hulp! Nu ook financiële problemen, uitsluitend door de doofpot! Wij gaan binnenkort failliet als er geen oplossing komt door met de Koninklijke doofpot te stoppen!

 Fase 5 – Rol facilitators

De interne professionele facilitators, tevens de bedrijfsartsen, HR-functionarissen, reintegratie- en zogenoemde casemanagers, spelen meestal een bedenkelijke rol. Zij misbruiken het beschikbaar instrumentarium van hun professie om de werkgever uit de wind te houden en gebruiken de in casu door de ‘interne professionals’ opgebouwde interne dossiers vaak om een negatief beeld van de melder te bevestigen.

Dit geldt tevens voor de door een onderneming ingeschakelde advocaat of voor de door de overheid ingehuurde landsadvocaat. Veel is er aan gelegen om bij de presentatie van de zaak en de rol van de melder, het perspectief 180-graden te keren.

Dit is ook de fase waarin de melder zich met alles wat deze in zich heeft moet verzetten tegen de onheuse aanvallen die tegen hem/haar worden ingezet. Bedrijfsartsen die hun beroepsgeheim schenden, (onjuiste) informatie aan het management verschaffen over de geestelijke toestand van de melder en eventueel in samenwerking met anderen, zoals psychologen en/of psychiaters meewerken aan de instigatie van zogenoemde ‘artikelkeuringen’ (neuro-psychiatrisch onderzoek) van de melder, waarna ook deze informatie doorsijpelt in de lagere echelons.

Ik wordt zwart gemaakt en als psychiatrisch geval met waanstoornis neergezet, zodat niemand mijn ongelofelijke verhaal zal geloven! Medici die de werkelijkheid voor en mijn vrouw verborgen houden en daarbij ons leven totaal verwoesten! Wij zijn emotioneel en financieel totaal kapot gemaakt! Mijn eigen vrouw gelooft nog steeds niet dat onze drie kinderen van drie verkrachters zijn en dat haar eigen zusters haar gewetenloos bedriegen! Dat zouden ze volgens haar nooit doen!

Fase 6 – Leven melder totaal verwoest

Na verloop van tijd is de melder alleen nog maar bezig met de strijd voor zijn eigen geloofwaardigheid, integriteit en gelijk. En om eerherstel en een vergoeding van de geleden – inmiddels fors opgelopen – schade te verkrijgen. Het is hier waar de melder helemaal alleen komt te staan en alleen nog via gerechtelijke procedures zijn doel (lijfsbehoud) kan trachten te bewerkstelligen.

Maar omdat de onderneming, en in het bijzonder overheidswerkgevers, over een onuitputtelijke bron van financiële middelen beschikt en de taaiheid heeft van een olifantshuid om niet verantwoordelijk te worden gesteld voor gesignaleerde misstanden, raakt de melder uitgeput.

Alleen de echte volhouders met karakter gaan gedreven door. Tot het gaatje. Maar meestal zonder het beoogde resultaat. Uiteindelijk eindigt het in noodgedwongen ‘thuiszitten’ met in het gunstigste geval een uitkering. En hier zit dan ook de angst bij ambtenaren en werknemers in de private sector om misstanden te melden. Het melden van een misstand is gegarandeerd een ’weg naar het kruis’. Een ervaring overigens die dicht bij een ernstig psychotrauma komt; ‘stukgeprocedeerd’, persoonlijk failliet, beschadigd en verlaten. Geen erkenning en geen eerherstel.

Klopt, ik zat thuis of als vluchteling in Spanje met hoge extra kosten, en nu met 325.000 euro schulden die we nooit meer kunnen terugbetalen! Alleen nu AOW en een heel klein pensioentje waar men nog op gaat inhouden. Mijn vrouw ten einde raad. Zelfs in Spanje werd ik heimelijk achter mijn rug om als gek neergezet! Waartegen geen enkele verdediging mogelijk is, want het is heimelijk. Met mijn ernstige PTSS, dus verdringing van alles wat met relatie te maken heeft is het vrijwel onmogelijk om nog een vrouw te vinden die mij eigen kinderen geeft! Ik bevries en verkramp zodanig als zich een mogelijkheid voordoet, dat ik probeer weg te komen en het verdring! Had afspraken maar verdrong het! Diverse jonge mooie vrouwen waren geïnteresseerd om mij alsnog kinderen te geven! Doodzonde! Alleen een vrouw die dat afweer proces bij mij begrijpt kan daar doorheen breken! Ik associeer het onbewust en foutief met de trauma’s van vroeger en wat mijn vriendin/vrouw werd aangedaan! Simpel gewoon blijven doen en contact zoeken is voldoende om er doorheen te breken.

Falen (externe) instituties

Destructieve machtsmechanismen en analyses

  1. Door middel van misbruik van macht over de interne en externe beeldvorming wordt de melder door het management in een kwaad daglicht gesteld, terwijl andere betrokken functionarissen met een beroep op hun taken en rolposities onder druk worden gezet om solidair te zijn met de organisatie of de beschuldigde/ manager.
  2. De melder wordt op zijn afdeling of binnen zijn team geïsoleerd. Door verdachtmakingen en door kwaadsprekerij, wordt de melder zelf in zijn reputatie en persoonlijk welzijn aangetast en komt daarmee onder grote psychische druk te staan.
  3. Door de uitzonderlijke positie en de extreme druk waarin melder zich bevindt, gaat deze zich vaak instabiel gedragen. De omgeving ziet zich dan bevestigd in haar mening dat het gedrag van de betrokkene onverklaarbaar is en vermoedelijk wijst op een gebrek aan evenwichtigheid.
  4. Er wordt een loop met de waarheid genomen. De opdracht tot diepgaand intern feitenonderzoek naar de melding en de achterliggende oorzaken, wordt bijna nooit echt serieus verstrekt. Meestentijds vanwege het feit dat al te veel functionarissen binnen de diverse afdelingen van de organisatie al dan niet feitelijk (actief of passief) betrokken zijn. Er dus ook van weten en wisten, niet hebben ingegrepen en bewust hebben nagelaten en daarmee (mede)verantwoordelijk zijn.
  5. Het belang van “de vuile was binnen houden”, gaat boven het principe van een integere behandeling van de melder en de melding. Die omgang met de melding wordt ook verklaard vanuit het belang van de onderneming. Immers de openheid over de melding zou het imago van de organisatie of de onderneming kunnen schaden. In feite gaat het echter om de beperking van gezichtsverlies ten dienste van de eigen persoonlijke (machts)posities en belangen, niet ten dienste van het (lange termijn) belang van de organisatie als geheel.
  6. Ondanks regelingen op het gebied van bescherming van melders en vertrouwenspersonen, komt het in de onderzochte zaken niet voor dat de top van de onderneming lager management aanspreekt op een juiste en integere behandeling van de melder en de melding.
  7. Zelfs integendeel, bij misstanden die door de top, of binnen onderliggende managementlagen worden begaan, worden die niet vervolgd, niet gecorrigeerd en krijgen de lagere managers alle ruimte hun kwaadaardige gedragingen jegens de melder voort te zetten.
  8. De top van zowel het bedrijfsleven als bij overheidsorganisaties, maakt de beloften niet waar, ondanks het feit dat er bijvoorbeeld “mission statements, codes of conduct” en andere ethische principes voor goed leiderschap vastliggen, terwijl er met name binnen de overheid tal van instituties zijn opgetuigd die zich met integriteit en integriteitbeleid bezig houden. De belangen van individuele managers, gekoppeld aan carrière, status en prestige en de belangen van topambtenaren, gaan vóór het algemeen maatschappelijk belang of het belang van de onderneming. Het algemeen belang wordt alleen als alibi gebruikt om beschuldigden niet aan te spreken.
  9. Het is een veelvoorkomend mechanisme van verantwoordelijk management om oorzaken en het eigen tekortschieten te verbergen om de mogelijke gevolgen van de misstand – bijvoorbeeld schadeclaims – te ontlopen.
  10. Mocht de melding door de feitelijke grondslagen en de onderbouwing daarvan duidelijk wijzen naar een bepaalde ‘dader’ is het gebruikelijk dat deze door een overplaatsing (promotie) binnen de organisatie wordt herplaatst, dan wel dat hij of zij met een regeling (gouden handdruk) met zwijgplicht de organisatie verlaat.
  11. Interne ‘neutralisering’ van meldingen die tevens strafbare gedragingen inhouden heeft tevens tot doel eventuele strafvervolging te voorkomen. Ambtelijk bestaat weliswaar de aangifteplicht van artikel 162 Wetboek van Strafvordering, maar deze plicht is niet gesanctioneerd en wordt nauwelijks nagekomen, waardoor ook het Openbaar Ministerie in voorkomende gevallen geen enkele rol vervult.

 Door liegen en bedriegen wordt ons een schadevergoeding onthouden! Alleen maar om een bedrogen Koningin Juliana, Beatrix en nu Koning Willem Alexander, voor negatieve publiciteit te behoeden! Ik mag met mijn vrouw gewoon blijven creperen en worden steeds meer tegen elkaar opgezet! Nog steeds geen eigen kinderen ook, terwijl er in Spanje diverse vrouwen waren die dat hadden gewild als de waarheid boven tafel was gekomen en ik hun financieel had kunnen bijstaan met het kind of de kinderen. Het verhaal is kafkaësk en orwelliaans, en geen fictie maar huiveringwekkende realiteit!

Zie Post Geen eigen kinderen toegestaan!

Ben nu 14 jaar bezig met vechten tegen mijn eigen ons bedriegende overheid, bedriegende medici en bedriegende familie.

Vaststellingen Expertgroep op hoofdlijnen.

Het geheel van de onderzochte dossiers en de analyses overziende, komt de Expertgroep tot de conclusie dat machtsmechanismen en machinaties garant staan voor het in stand houden van organisaties met een ‘armoedige’ maar bovenal verwerpelijke (bestuurs)cultuur en daarmee voor een onveilige omgeving voor melders van misstanden. Melders van misstanden komen in langlopende, schrijnende, soms bewust gemedicaliseerde procedures terecht, die in veel gevallen onnodig en langdurig worden gejuridificeerd en van waaruit, voor wat de bevindingen van de Expertgroep betreft, een stelselmatig karakter spreekt.

Naast het management vervullen de interne professionals en facilitators vaak een systematisch negatieve rol. Analyse van achterliggende oorzaken laat een chronisch tekort aan kwaliteit en gebrek aan ethisch besef zien.

Managers met een dienovereenkomstige beroepshouding en basale persoonlijke eigenschappen, vertonen intimiderend leiderschap. Gezagsdragers op het hoogste niveau domineren en orkestreren, ondersteund door facilitators, in vooral bureaucratische organisatiestructuren met veel coördinatie- en managementlagen. Daar berust gezag op status en positie binnen de hiërarchie en heerst een angst- en zwijgcultuur. Organisaties waarin met name het (formele) toezicht faalt en met verder weinig correctiemechanismen waar preventieve werking van uit gaat.

Bestuursculturen zonder lerend en zelfreinigend vermogen, waarin stelselmatig wordt nagelaten om in te grijpen en verantwoordelijkheid te nemen. Nalaten is een vorm van plichtsverzuim en een uiting van verwijtbaar gedrag die binnen overheidsbestuur systematische vormen heeft aangenomen en de bestuurscultuur tot in de haarvaten heeft aangetast. En misschien ook wel daardoor is de beroepshouding in de samenleving geïnfecteerd.

Het belang van “de vuile was binnen houden”, gaat boven het principe van waarheidsvinding en een integere behandeling van de melder en de melding. In feite gaat het om de beperking van gezichtsverlies ten dienste van de eigen persoonlijke (machts) posities belangen, niet ten dienste van het lange termijn belang van de organisatie als geheel.

Maatschappelijke misstanden waarbij vooral overheidsorganisaties, toezichthouders en managers veelvuldig verwijtbaar betrokken zijn en waarmee, nog los van de forse maatschappelijke schade, met het ‘neutraliseren’ van meldingen en de bestrijding van melders, naar grove inschattingen van de Expertgroep vele tientallen miljoenen euro’s aan overheidsgeld gemoeid zijn.  

Als er geen Koninklijk huis was geweest was dit niet gebeurd, of veel sneller opgelost! En die hoeven nu juist niet geholpen omdat ze al onschendbaar zijn! En waarom laat ‘De Kroon’, dus Koning, Minister President en Ministerraad dit al 14 jaar kafkaësk en orwelliaans gebeuren zonder mij in te lichten? Huiveringwekkend laffe opstelling!

Zie Vergelijking met Fred Spijkers affaire! en Behoorlijksheidswijzer Nationale Ombudsman!