6.1 Politiek Asiel Florida!

FacebookTwitterGoogle+Share

Politiek asiel geweigerd op verzoek Nederland!

‘Never in world history…, has a single loving couple…, been betrayed so badly…, by so many…, for so long…!’

Omdat ik binnen Nederland geen normale burger rechten meer heb in combinatie met het feit dat Amerika via mijn oud vriend Al Rust betrokken is en af weet van deze zaak, vroeg ik Politiek Asiel aan in Miami Florida, Amerika:

  • het niet mogen doen van aangiften over ernstige misdrijven, wat ieder ander burger wel mag! De verkrachters mochten dat natuurlijk wel en zo werd ik ZONDER advocaat even door politierechter Jeroen van Bruggen veroordeeld en moet verkrachters 2300 per persoon betalen! Ongelofelijk en weerzinwekkend! Onderzoek zelfs verboden!
  • het sinds januari 2004 niet kunnen beschikken over advocaten voor de hoofdzaak, terwijl iedere misdadiger kan uitkiezen, en betaald ook nog.
  • medici die mogen liegen en bedriegen over wat ons juist door hun stommiteiten is overkomen.
  • Psychiaters die deskundig op gebied paraia of schizofrenie, uitsluitend op grond van het feit dat het ongelofelijk is, maar wel degelijk mogelijk, mij rustig voor gek verklaren, zonder enig diepgaand onderzoek en zonder recht op verdediging! De WEL deskundige Ellert Nijenhuis van GGZ Assen(hoofdzakelijk voor mijn vrouw!) mocht ik juist weer NIET spreken!
  • Politie en Justitie die consequent weigeren om de mij inmiddels bekende misdrijven te onderzoeken, wat normaal zou zijn in een rechtsstaat!
  • Een corrupte Officier van Justitie Petra Hoekstra en politierechter Jeroen van Bruggen die mij weerloos maken door alle getuigen, misdadigers en zelfs simpele DNA test die kind van aanklager had kunnen bewijzen, verbieden! Weerloos dus in Nederland!
  • Media die dit ‘misdaad van de eeuw’, of ‘Dutch Watergate’ weigeren aan de Nederlandse burgers bekend te maken omdat zogenaamd staatsveiligheid in het geding is.
  • Als echtpaar in een hel mogen leven door de leugens en het bedrog van medici, justitie en wederzijdse familie. Mag een echtpaar uit elkaar gedreven worden? Nee!
  • Hoge extra financiële kosten om zaken te bewijzen, die bij veel mensen inclusief heimelijk justitie zelf(!), al gewoon bekend zijn! Huh?

Op mijn Engelse Blog ‘Fighting the Unknown’ had ik enkele dagen voordien al openlijk aangegeven, dat ik op 20 april 2009 in Miami Florida zou aankomen met vlucht Iberia 6123 van Madrid naar Miami. Ook dat ik nog niet wist of Asielaanvraag op het vliegveld zou moeten, of nadat ik alles met een advocaat had besproken, dus na een paar dagen of zo. Ik lande om 15.30 plaatselijke tijd en werd 20 meter buiten het vliegtuig al opgewacht door nota bene 4 Border Patrol agenten! Ze kwamen speciaal voor mij en leiden me als een VIP dwars door alle honderden wachtenden, rechtstreeks naar een wachtkamer, terwijl ze ook mijn bagage ophaalden later.

Een manager Brenda Cruz vertelde me dat ik al mijn rechten zou verliezen als ik niet op het vliegveld de aanvraag voor asiel zou doen. Ze nam een statement onder ede af en had al een hele file over mij, inclusief kopies van mijn websites. Ze wist alle data van eerdere bezoeken aan Amerika ook al. Niet iets wat je doet voor een schizofreen of paranoïde figuur lijkt me? Ik gaf haar vervolgens het door mij nog in Drachten geprepareerde I-589 formulier voor aanvragen Politiek Asiel in Amerika met ‘Torture and Mistreatment’ door Nederlandse overheid als reden.

Hier het i-589OrigineelWebversie zonder de privé gegevens dan.

En hier het voor onderzoekers belangrijke, want samenvattende en uitgebreide, Supplement B. Supplement B Form IWebversie

Vervolgens werd overwogen om mij direct vrij te laten, of om me eerst naar een detentie centrum ‘Broward Transitional Center’ in Pompano Beach, even ten noorden van Miami. Midden in de nacht inmiddels werd ik daar heen gevoerd door twee aardige Border Patrol agenten. Alles werd me afgenomen, mijn bagage en scheerapparaat, alles! Kleding bleek dezelfde die je op Cuba zag. Oranje, dat wel, maar daar schoot ik niets mee op natuurlijk, hoewel de inmates me daar later steeds aan herinnerden natuurlijk. Nog steeds had ik niet door dat ik daar 6,5 maand of precies 28 weken zou moeten rondhangen, zonder enig normaal mogelijk contact met de buitenwereld. Geen internet, nauwelijks werkende telefoons, honderden wachtenden voor je en meestal ‘callcenter to busy right now, try again later!’ Ik dacht nog aan enkele dagen of weken, zoals een immigration of deportation officer me later vertelde. Vieze kamers en met 6 a 7 man op een kamer, met vrijwel geen schoonmaakmiddelen. 5 tissues met wat schoonmaakmiddel of zo, was alles bleek later al snel.

In mijn boek zal ik uitgebreider ingaan op wat daar allemaal is gebeurd. Je bent compleet machteloos en weerloos! De rechter vroeg mij wel om meer bewijzen, maar hoe kun je die aan hem geven, als je NIET bij je eigen files in je computer kan?

Dus stelde ik al tijdens de tweede sessie, dat het allemaal heel eenvoudig was:

  1. Of Amerika opent zijn CIA files over de Amerikaanse oud militaire inlichtingendienst man ‘Al Rust’ waar ik in 1983 zaken mee heb gedaan en die mijn vriend werd,
  2. of, ze doen dat niet en dan moet ik zo snel als mogelijk uit Amerika weg!

Immers in het eerste geval heeft Amerika al het bewijs dat ze nodig hebben uit hun eigen files. Ze weten uit die files, dat ook Al Rust door de Nederlandse regering afschuwelijk is bedrogen en tien jaar heeft moeten creperen, voordat hij met MIJN geheime en direct gewiste file zijn gelijk kreeg en volledig gerehabiliteerd werd met tien jaar doorbetaling salaris ook nog! In mijn Supplement B, heb ik alles nog eens duidelijk aangegeven! Ik hoef dan niets meer te bewijzen, wat de reden was om juist in Amerika politiek asiel aan te vragen!

Als Amerika dat niet wil doen, zo stelde ik glashelder tegenover de rechter Rex Ford, dan heeft hier blijven geen enkele zin, want dan wil men blijkbaar niet mij helpen, maar juist met Nederland aan deze doofpot en samenzwering mee werken! Dus had al in mei hij mij naar Nederland terug moeten zenden en niet nog eens even 6,5 maanden weerloos totaal vasthouden in een gevangenkamp!

Maar hij wou tijdens de tweede sessie dat ik een advocaat nam.

De zittingen vonden plaats op:

  1. 15 mei 2009 om 15 uur en duurde meer dan een uur. Slechts naam en adressen en ‘sworn statement’ dat alles de waarheid was op straffe van gevangenisstraf.
  2. 10 juni 2009 9 uur weer een zitting, nu met inhoudelijke vragen en met drie personen extra in de zaal. Die werden niet verklaard, de anderen wel! De sfeer was prima en men was het duidelijk met me eens.
  3. 16 juli 2009 middag weer zitting nu met Chandler Finley als advocaat. Direct gestopt omdat er zogenaamd geen mentale evaluatie was verkregen. Die was er al wel en bevestigde dat mijn verhaal ongelooflijk was, maar wel degelijk waar kon zijn. Ook dat deze psycholoog mij volledig normaal vond reageren en mij dus als normaal verklaarde. Verzoek nu voor rapport van een externe psychiater. Waarom?
  4. 17 september 2009 gecancelled. 5 oktober 2009 idem. Pas op 13 oktober weer zitting en Finley was erg slecht. Hij had zich niet goed voorbereid en totaal niets over de bewijzen die we hebben dat Nederlandse overheid betrokken is. Zat wel in mijn files, maar had met court order vermoedelijk wel verkregen kunnen worden. Daardoor deportatie!

Tussen de derde en vierde zitting werd ik ondanks het positieve rapport van psycholoog Joseph James van ARNP waar ik bijna 2 uur uitstekend(hulde) inhoudelijk mee sprak(de eerste in 9 jaar!), nog naar een externe psychiater gebracht, maar wel met handboeien en voetboeien om! Zijn, overigens hele mooie assistent, snapte niet waarom ik daar kwam. Er was immers niets aan de hand met me wat bleek uit haar vragen gedurende een 15 minuten. Dus vroeg ze waarom ik daar dan kwam? ‘Voor politiek asiel’ hielp ik haar uit de droom en legde in twee zinnen uit waarom dat nodig was. Noemde mijn burgerrechten die me afgenomen waren en mijn onwetende vrouw met een dubbele persoonlijkheid, en foutieve diagnoses in Nederland.

‘Maar waarom bent u hier met handboeien en zelfs voetboeien om’ vroeg ze. ‘Dat weet ik ook niet, is standaard gedrag zegt men mij’ antwoordde ik. Vervolgens tien minuten met een psychiater die mij totaal geen inhoudelijke vragen stelde, enkele seconden naar mijn boek staarde, maar naar achteraf bleek wel ‘gek’ verklaarde! Hij moet dus informatie uit Nederland hebben gekregen, anders is dat onmogelijk. Geen enkele psychiater zal toch iemand zonder degelijk onderzoek in slechts een 10 minuten voor gek verklaren? Zeker niet als dat juist de reden is voor aanvragen politiek asiel. Opzet? Op verzoek van Nederland met kopie rapport UMCG? Of gewoon de standaard stompzinnigheid van psychiaters in het algemeen?

Merk op de tekst ‘Prisoners plan escapes!’ Hoezo onafhankelijke beoordeling met hand- en voetboeien? In 10 minuten op grond van welke documenten uit Nederland? Door wie gezonden?

Voor de zitting liet ik Chandler Finley mijn ‘Final Statement’ schriftelijk naar de rechtbank sturen. Samen met beëdigde vertalingen van documenten uroloog Smorenburg en De Groot huidarts, Diasana vervalste MRI scan, vervalste DNA testen en meer. Ook kopie brief Moszkowicz Ze zijn nooit behandeld! Zijn ze wel aangekomen? Opzettelijk achterwege gelaten? Ik vond het een prima stuk, wat onder de moeilijke omstandigheden, het beste was wat ik daar kon doen.

Final Statement Hans Smedema, 4 pagina’s!

 

Hier de documenten van Chandler Finley waaruit blijkt dat hij wel degelijk mijn stukken verzonden heeft! Maar waarom heeft judge Ford hier niet rekening mee gehouden? En met alle gegevens al in mijn I-589 formulier aangegeven? Dat wijst heel duidelijk op ongeoorloofd inmengen van overheid Nederland in deze zaak.

In zijn laatste zitting noemde rechter Ford wel dat ik ‘psychotisch’ was verklaard en liet gemakshalve het positieve rapport psycholoog James even weg, maar stelde ook dat hij mijn verhaal en alle details zeer geloofwaardig vond. Maar hij kon geen asiel verlenen zonder meer bewijs dat de Nederlandse overheid er bij betrokken was. En dat is onmogelijk, omdat mijn files in mijn bagage zaten en bovendien de overheid juist niets deed! Hoe bewijs je dan dat ze wel iets hadden moeten doen? Dat de geheime dienst DNA testen heeft vervalst blijkt uit file van Al Rust al, maar moet CIA zelf openbaar maken. Ook dat de MRI scan vervalst moet zijn, kan alleen met nieuwe MRI scan en pas nadat ik asiel heb gekregen. Immers oud Ambassadeur Paul Bremer vertelde me al dat Amerika Nederland zelfs moest helpen, als die dat vroeg. En dat zal Nederland zeker gedaan hebben!

Dit blijkt later te kloppen, want op 29 mei 2000 werd na tien jaar plotseling het lidmaatschap van het Amerikaanse Stockhouse zonder opgaaf van redenen beëindigd  Via Stockhouse had Al Rust een 30 pagina’s groot document dat deze doofpot bewijst en zijn gruwelijke verhaal verteld, naar Hans gezonden! Dus moest de ‘Koninklijke Criminele Organisatie Mengele’ (lees de gewetenloze laffe Koningin Beatrix) die bewijzen vernietigen via verzoek aan Amerika voor justitionele bilaterale bijstand! Amerika heeft dus kennis van deze gruwelijke doofpot, maar werkt gewoon mee!

Ford stelde immers ook nog, dat zijn overheid geen enkele reactie had gegeven op zijn verzoek om inlichtingen! Ook oud ambassadeur Paul Bremer heeft niet gereageerd op twee brieven van mijn advocaat Chandler Finley. Dat kan maar één ding inhouden! Amerika wil niets te maken hebben met deze zaak en wil Nederland tot vriend houden! Afganistan en Irak zijn belangrijker? Dealtje om nog maar een jaartje langer te blijven? Ford stelde ook dat Nederland een ‘fine country’ was, wat ik kon bevestigen. Dat ook goede landen wel misdrijven tegenkomen(Watergate schandaal), had ik al in mijn ‘final statement’ uiteengezet, maar kwam niet meer aan bod.

Ford liet me op cruciale momenten niet meer mijn verweer geven.En het kon me niets meer schelen ook. Ik wou niet onder deze omstandigheden asiel in een land wat mij zo slecht behandelde en duidelijk NIET wenste te helpen! Verraad tegenover mij, Al Rust, het Nederlandse volk(wordt immers bedrogen!) en ook Amerikaanse volk volgens mij. Dat zal nog wel blijken later. Dus heb ik hoger beroep afgewezen, mijn vrijheid terugkrijgen was veel meer waard!

Weer zaten er waarnemers achter in de zaal, dit keer een jonge vrouw en een man.De man was volgens Finlay van justitie! Ze werden pas halverwege binnen gelaten en ik hoorde haar nog boos reageren toen ik de deur net uit was. VN medewerker? Ook justitie?

Nog steeds ‘Vechten tegen het onbekende’.

Later meer…

Hans Smedema, Parcent, Spanje                                  Copyright 2009 Hans Smedema, Parcent, Spanje