Verhoor als verdachte!

FacebookTwitterGoogle+Share

Verhoor als verdachte ipv slachtoffer!

Zojuist heeft het verhoor plaatsgevonden en ik zou jullie op de hoogte houden van mijn eenzame strijd tegen gewetenloze lieden, die overigens in Nederland-Hufterland heel ‘normaal’ zijn.

Vooraf even wat volgens mij de kern van wat hier gebeurd mooi aangeeft:

Als u als argeloos burger naar de politie gaat en aangifte wilt doen van bijvoorbeeld een verkrachting, dan zult u op enig moment aan de politie moeten vertellen wie volgens u de DADER X is. Toch? U moet iemand beschuldigen anders had u beter thuis kunnen blijven, wat overigens ook beter was geweest, maar dat even terzijde. Vervolgens weigert politie natuurlijk de aangifte(gebrek aan bewijs en ze helpen uitsluitend daders) zoals dat in Nederland-Hufterland standaard gedrag is. U verteld dus boos aan uw omgeving dat uw aangifte is geweigerd en dat de dader X nu vrijuit gaat en vraagt de burgers om hulp. Dan gaat de dader naar de politie en dient een aanklacht tegen u in wegens smaad, laster en belediging. En vervolgens neemt de politie dat natuurlijk wel als aangifte aan(het is een dader) en klaagt u aan wegens het valselijk beschuldigen en noemen van een dader, zonder dat de rechter nog een uitspraak heeft gedaan. Dat houdt in Nederlanders, dat iedereen die aangifte doet bij politie schuldig is aan het valselijk beschuldigen zonder rechterlijke goedkeuring van daders/burgers?

Het blijkt te gaan om drie aanklachten wegens smaad, laster en belediging van drie mensen die ik op deze site en in mijn boek ook noem. Het zijn:

  1. Jaap Duijs, onze oud vrienden, Jaap met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de vader van de vrucht die in 1980 moest worden geaborteerd, hij misbruikte volgens eigen zeggen mijn vrouw, en tot ca 2003 zelfs!
  2. Rieks P., volgens o.a. eigen zeggen(in opdracht van zijn boze gekwetste vrouw) de met aan zekerheid grenzende vader van onze jongste zoon, die zelfs schadevergoeding aanbood, als ik zou zwijgen dan, en
  3. Elise B. mijn zwijgende kroongetuige en de verzetsheldin hier meer genoemd, waarvoor immers de laffe Minister van Justitie(Donner toen) een vrijwaring weigerde. Bij een doofpot wel logisch natuurlijk in Nederland-Hufterland.

Tot mijn verbazing was nog niet genoemd de aangifte van mijn vrouw zelf. Die was bij de heer Bolier ook nog niet bekend, terwijl mijn vrouw nu thuis boos en verontwaardigd aangaf dat ze al op 22 januari 2008 de eerste aangifte had gedaan en drie weken later opnieuw had gebeld wanneer er eindelijk wat actie kwam. Daaruit blijkt dat ook mijn lieve vrouw dolgraag een oplossing en onderzoek wil, maar in Nederland-Hufterland natuurlijk ook niet krijgt, net als ondergetekende. Ik vermoed opzet. Immers uit haar aangifte blijkt al snel dat het om een verwarde vrouw gaat. Ik kan dat zelfs wel bewijzen, maar daar is politie natuurlijk niet in geïnteresseerd. Ze helpen uitsluitend daders. Dutch thinking, of anti ethisch denken, heet die gewetenloze maar stompzinnige logica.

Omdat ik me daar niet specifiek op had voorbereid kon ik niet alle details vermelden zonder kennis van hun stellingen, maar had gelukkig wel de algemene schriftelijke verklaring die hier iets eerder volledig vermeld staat, in het proces-verbaal laten opnemen. Ook het boek(mijn schriftelijke verklaring van wat heeft plaatsgevonden) is overhandigd als bewijsmateriaal van mijn stellingen en het rapport van K2 Recherchebureau uit Hasselt. In zijn totaliteit geen kleinigheid gelukkig.

Van de heer Bolier van Politie vernam ik dat ik GEEN(!) opname van het gesprek mocht maken, wat jammer zo niet laf en gewetenloos is want dan had ik dat hier nu als geluidsfragment kunnen laten horen. Hij weigerde dat samen met Esther Geertsema, die nog wilde zien dat mijn Philips voicetracer wel uitstond! Ik liet hem dus ONGEBRUIKT en geïntimideerd op het bureau liggen. Dus blijkbaar moest ik later niet in staat zijn om te kunnen bewijzen wat er ‘echt’ gezegd was! Hoezo waarheidsvinding en integriteit in Nederland-Hufterland? Maar de geachte lezer zal zich daarover toch niet meer verbazen neem ik aan? En bekend is dat als twee ambtenaren met hun ambtseed iets verklaren, dan zal een rechter altijd hun geloven en niet de eenzame verdachte! Totale rechteloosheid in Nederland-Hufterland. Wie bedenkt zoiets? Dan is het toch erg eenvoudig voor twee poltiemensen om HUN verklaring op te stellen? Bolier zat achter het scherm en maakte het verhaal. Op de inhoud heb je maar beperkt invloed. Ik moest hem dwingen om nog drie zinnen aan het verhaal toe te voegen. Hij weigerde dat eerst omdat het volgens HEM, NIET belangrijk is. Hoe kan hij dat weten terwijl hij en Ester weinig tot NIETS van het totale verhaal wisten? Ik moest hun erop wijzen dat ze ook voor de rechten van de verdachte horen op te komen! Wedden dat ze dat NIET gaan doen?

Ook heel merkwaardig vond ik dat ik geen kopie van het proces verbaal meekreeg. Dat werd geweigerd. Ik kan enkel als het wordt doorgezet een kopie opvragen. Hoezo waarheidsvinding en transparantie? Huh? Ik had het laatste stuk niet meer doorgelezen, dus als iemand kwaad wil en er nog snel iets tussen zet, dan is het het woord van twee ambtenaren tegen het mijne en dat winnen altijd de ambtenaren, ook al liegen die dat het gedrukt staat. Zeer twijfelachtig dat men dus niet een opname toestaat. Ook zeer twijfelachtig dat men niet vooraf gewoon in de oproep voor verhoor aangeeft waar het om gaat. Nederlanders wordt wakker, een ‘revolutie(!)’ is nodig.

Mij werd regelmatig de mond gesnoerd en meegedeeld, dat het niet belangrijk was voor deze zaak. Dat wijst dus op sturen(!) van de heer Bolier van ‘mijn(!)’ verklaring. Wat ik bestreed natuurlijk. Cruciaal in deze zaak is namelijk het feit, dat ik mij alleen kan verdedigen tegen valse beschuldigingen(zelfs paranoïde en schizofreen verklaard) door het publiekelijk bekend te maken in de hoop dat iemand mij ooit komt bijstaan. De maatschappelijke waarde van publiceren is in dit geval vele malen belangrijker dan de zogenaamde smaad of zo. Het is na weigering van mijn aangiften(!!!!) en een degelijk onderzoek door politie juist mijn enige verdediging. Alleen met namen kan iemand opstaan en mij gelijk geven. Ik heb recht op zelfverdediging en eerherstel. Ook is van groot maatschappelijk belang het feit dat andere onwetende slachtoffers ontstaan die nu door de weigering van een onderzoek, in combinatie met de gruwelijke doofpot weerloos zijn tegen hetzelfde soort misdrijven. En dat neem ik alle betrokkenen bij de criminele overheidsorganisatie ‘Groep Mengele’ zeer kwalijk. Ook is vermelding noodzakelijk om eindelijk medische hulp voor mijn arme lieve vrouw te krijgen. Tot de dood erop volgt zal ik mijn/ons recht daarop verdedigen.

Hij hield mijn verklaring heel erg kort, de rest kwam later wel zo zei hij. Ik had graag veel meer erin willen hebben, maar weet zonder juridische kennis niet hoe dat moet als hij steeds weigert en het allemaal onzin vindt. Immers iedere juridische bijstand wordt mij/ons als ruim vier jaar onthouden. Maar mijn ingeleverde stukken waren prima denk ik in ieder geval en maken straks onderdeel uit van een proces-verbaal. Dat kon hij niet weigeren. Of dat mij daadwerkelijk kan helpen, weet ik nog niet. Kan zijn dat een rechter gewoon vaststelt dat ik mensen beledig, zonder acht te slaan op de redenen en de juistheid van mijn stellingen. Dan verlies ik het, maar als voordeel kan dan nog gezien worden, dat later de film en boeken een prachtig dramatisch extra item hebben gekregen. Ik zie de zaal al vol afschuw kijken naar de rechter die de eenzaam vechtende Hans, die zonder advocaat daar eenzaam moet staan, op valse gronden veroordeelt tot boetes en wellicht zelfs schadevergoeding aan de daders die rustig jarenlang zijn vrouw verkrachten. Zware emotionele momenten zijn perfect in iedere film en roepen afschuw en woede op. Een schrale troost, maar ik weet dat dat mijn enige uiteindelijke succes kan vormen in Nederland-Hufterland en vooral wereldwijd. In dit hufterland zal het wel geboycot worden. Mijn minachting voor Nederland-Hufterland wordt met de dag groter.

Als verweer zal ik zeker aanvoeren, dat op ieder moment deze daders de waarheid hadden kunnen vertellen en daarmee de noodzaak tot publicatie, vooral Elise als kroongetuige natuurlijk. Die had in haar eentje deze gruwelijke doofpot kunnen open blazen en had als heldin de geschiedenis in kunnen gaan. Dat ze er zelf voor heeft gekozen om niet nog eens met mij te spreken en tegen PD Recherche te liegen, is enkel haar zelf aan te rekenen. Ze zorgt daarmee zelf voor de commotie en nu zelfs negatieve uitstraling. Dit zal haar wel zwaar aangerekend worden.

Overigens zal ik natuurlijk de uitspraak van de rechter hier in Nederland eerbiedigen, maar vanuit het buitenland doorgaan natuurlijk.

Zeer laf en gewetenloos, zo niet corrupt(!) is het feit natuurlijk dat ik dus al in april 2000 en april 2004 aangifte probeer te doen tegen o.a. Jaap Duijs en Rieks P. toen als verdachten, maar dat mij dat wederrechtelijk wordt geweigerd door de totale Politie en Justitie organisatie. Volgens de wet heb ik onder alle omstandigheden het recht om aangifte te mogen doen. Dan had een onderzoek in alle stilte en rust kunnen plaatsvinden. Nu niet meer en wiens schuld is dat dan? Van de Politie zelf, maar nu moet ik als verdachte mij verdedigen. Net als in de zaak Louwes en Maurice de Hond. Maar als slachtoffer in Nederland-Hufterland weet je inmiddels wel, dat enkel daders worden geholpen en de slachtoffers het zelf maar moeten bewijzen en rustig kunnen creperen. Dat is immers standaard gedrag bij Politie en Justitie. Revolutie is nodig!

Positief is dat als men dit bij Justitie niet seponeert, maar doorvoert, wat ik natuurlijk toch graag wil, de media het steeds moeilijker krijgen om dit opzettelijk dood te zwijgen. Aan alle kanten doet men krampachtig zijn best om dit verhaal buiten het nieuws te houden. De Nederlandse burgers mogen dit vooral niet weten! Hoe ze daar ethisch mee weg denken te komen later, is mij een raadsel. Beroep op de staatsveiligheid? De goede naam van de Koningin zeker? Daarvoor worden Hans en W..s opgeofferd?

Uit het verhoor bleek ook al weer glashelder dat deze arme politiemensen van niets weten en totaal niet competent zijn om deze complexe zaak te moeten onderzoeken. Ze gingen er gewoon van uit dat ik gek was en dat alles dus onzin is. Ik was al schuldig bevonden voor ik binnenkwam. Of ik wel eens nadacht dat het niet waar kon zijn? Dubbele persoonlijkheid snappen ze niets van, wie wel overigens. Even op internet kijken is natuurlijk wel erg veel moeite. Uroloog Smorenburg die bij beide zaadleiders een onderbreking voelt en het litteken snapte men ook al niet, terwijl dat bewijst dat het helemaal geen wanen kunnen zijn. Ben ik de laatste Nederlander met nog wat hersens? Is iedereen stompzinnig geworden door het kijken naar Paul de Leeuw of zoiets? Of afgestompt in de files en van het belasting betalen? Ten opzichte van mijn enorme dossierkennis zijn het net kinderen op een kleuterschool, ik heb me erg moeten inhouden om ze soms niet over de tafel te trekken. Maar ze kunnen daar ook niets aan doen. Met hun beperkte middelen doen ze wat ze kunnen vermoedelijk. Ik heb de heer Bolier meegedeeld, dat deze zaak de inzet van twintig top rechercheurs vergt en dan nog niet kan worden opgelost, om de eenvoudige reden dat hun bevoegdheden te laag zijn. De geheime files in corrupt Den Haag krijgen ze nooit te zien. Zelfs mijn arme Amerikaanse vriend Al Rust kon nota bene binnen de Militaire Inlichtingen dienst en met uitstekende contacten met de CIA niet zijn bewijs krijgen eerst. Pas na tien jaar en hulp van Paul Bremer lukte dat hem wel, wat overigens ook mijn verhaal bevestigd en bewijst.

Het zou jammer zijn, maar Justitie zal van hogerhand opdracht krijgen om dit te seponeren? Of heeft men een sluwe(corrupte) mogelijkheid gezien om mij juist de voet dwars te zetten en daarom dit vooralsnog toegestaan? We zullen gaandeweg wel meer leren van deze thriller zonder precedent. Ze zullen dan alle bewijzen en onderzoeken moeten weigeren en mij toch veroordelen. Zo van wij geloven u toch lekker niet en dus(!) doen we lekker geen onderzoek. Dutch thinking en verdomd dan klopt het ook nog. God wat zal ik blij zijn als ik dit Hufterland eindelijk kan verlaten.

In ieder geval zal ik nog een aanvulling geven specifiek gericht op Jaap Duijs, Rieks P. en de arme Elise B. Ik neem aan dat ik die gelegenheid en dat recht nog heb. De heer Bolier gaf aan, dat hij nu een proces-verbaal opmaakt en dat doorzendt naar een officier van justitie. Die moet vervolgens beslissen of het doorgezet wordt en in het positieve geval krijg ik een schikkingsvoorstel. Huh, zonder enig onderzoek? Dit was hun onderzoek al? Die schikking zal ik natuurlijk weigeren om mij en vooral mijn arme vrouw te kunnen verdedigen en vervolgens komt er een rechtszitting waar ik mij nog kan verweren. Wat daar wel en niet meer kan is mij zonder juridische bijstand volslagen onduidelijk. Of hoger beroep en Hoge Raad mogelijk is later, ook. Blijft het cruciale punt dat binnen Nederland-Hufterland ik nooit een eerlijke en onafhankelijke kans zal kunnen krijgen met een doofpot van de corrupte Staat der Nederlanden zelf, die bewijzen vervalst. Ik moet dus eisen dat er een buitenlands proces komt. Kan ik dat? En hoe doe ik zoiets zonder advocaat?

Als Bolier dit echt onderzoekt en ook mijn kant wil bezien, zou hij dus een DNA test moeten laten doen over onze jongste zoon en Rieks P. als vermoedelijke vader. Maar als de geheime dienst met een beroep op de staatsveiligheid die laat vervalsen? Dat recht hebben ze vast, als ze ook een krantenartikel over mr. Ruud Rosingh lieten vervalsen en mijn DNA-testen lieten vervalsen. En met de staatsveiligheid als drogreden mogen staten de Rechten van de Mens buiten werking zetten! Bolier zou ook gemakkelijk kunnen vaststellen dat het Smorenburg verboden was om een verder onderzoek te doen! Ook kan hij bij de politie fotograaf de foto opvragen van mijn litteken. En hij kan bij het NFI mijn onvruchtbaar maken laten controleren. Dat maakt al mijn stellingen heel erg hard. Dus zal hij dat waarschijnlijk niet mogen doen! Wedden? Flesje wijn? Niemand? Dacht ik al, in Nederland-Hufterland is dat standaard gedrag.

Een kernvraag zal ook worden of ik mag schrijven ‘may you burn in hell’ tegen diverse mensen nu. Het antwoord ligt denk ik in de vraag, mocht Anne Frank, als ze vlak voor haar dood achter de vreselijke waarheid kwam, dat ze bedrogen was en dat haar iets heel ergs(de dood) te wachten stond nog schrijven ‘may you burn in hell, Germans?’. Volgens mij mocht ze dat zeker!

Ik overweeg nu om de beloning voor Elise B. van 50.000 euro uit de toekomstige opbrengsten maar te laten vallen. Ze loog al over mij niet kennen, nooit door mij gevraagd te zijn voor een gesprek, nooit mij gezien te hebben laat staan dus verteld dat justitie en geheime dienst samen met mijn gewetenloze broer Johan een doofpot onderhielden en dat de drie kinderen niet van mij zijn. Dan lijkt mij haar nog de hand boven het hoofd te houden wat overdreven naïef?

Later meer… en met oprechte diepe minachting,

Hans Smedema Copyright 2008 Hans Smedema Drachten